Dagens helt

Eg vil med dette rette ein stor takk til Per Arnes bussreiser frå Hamar, som berga bilturen min over fjellet i går, då eg plutseleg var utan olje i bilen. Oljelampa ula og lyste og eg var raud og varm i andletet og visste ikkje kva eg skulle gjere. Men då bussjåføren Arne i Per Arnes bussreiser fekk forklart problemet mitt, tok han på seg arbeidshanskar og opna panseret og helte på med olje. Eg vart veldig glad.

No er bussjåføren Arne ein helt på line med ein bonde i Lærdal, som stilte opp med bensin klokka 8 ein søndagsmorgon i juli i 2004. Den gongen var det bensinlampa som ula og lyste, mens eg var like varm og raud i andletet.

No håpar eg snart eg blir klok av skade.

Ferieri

Eg har hatt ferie i to dagar, pluss helga som var. Ferien min er ikkje av det gjennomplanlagte slaget, men det er kanskje det beste med han. Det er vel det som er ferie. Det einaste eg veit om ferien er at eg skal hjelpe Kristin med å flytte på fredag, også bør eg vel nå målet, som er heime hos mamma og pappa, før dei reiser vekk på søndag. Også skal Kristin gifte seg neste laurdag, og då skal eg vere toastmaster. Eg synst det er kjekt at ho har spurt meg om det, sjølv om eg kviar meg litt. Eg har ikkje planlagt noko. Eg har heller ikkje noko å ha på meg. Også har eg ikkje kjøpt gåve. Det einaste eg har er ei bok om å vere toastmaster. Også har eg stappa bunaden min i ein koffert bak i bilen, sånn at eg kan ha han på meg om eg ikkje finn på noko anna. Det eg er mest redd for med jobben er at maten skal bli kald, fordi eg snakkar så mykje. Også er eg redd folk skal bli uvennar ved bordet eller synast at eg er skikkeleg teit. Vi får sjå. Men sist eg skulle vere stemningsskapande frå ein talarstol, påstod folk at dei flirte med meg.

I morgon startar andre etappe av bilferien min. Eg har skaffa meg ein ny cd til bilen, også har eg eit håp om at kaffitraktaren min skal vise seg frå ei betre side enn på forrige etappe. No har eg jo litt rutine.

Det beste med å ha ferie hittil. Rangert etter innfall.

1. Eg har vore oppe utover natta og gjort unyttige ting, som å skrive i denne bloggen og ta google-søk på mitt eige namn.

2. Eg har truffe folk eg ikkje treffer til vanleg, som eg liker å vere i lag med. Og enno har eg mange igjen som eg skal vere med i dagane framover.

3. Eg har møtt nokre nye folk, som eg likte å vere i lag med.

4. Eg har gått ein lang fjelltur på ein måndag.

5. Eg har fått mange gode idear, som eg vanlegvis ikkje får, fordi eg då prøver å presse dei ut av hovudet til klokka 0830 om morgonen. No kjem dei berre rekande på ei fjøl, også skriv eg dei ned i ei bok. ( No sjekka eg boka mi, og det er ting som tyder på at eg overdreiv litt. Førebels står det berre ein ting på sida: Idear: Men eg har framleis trua)

6. Eg trur eg har blitt litt mindre grå i andletet.

Oi, no høyrer eg at mannen i etasjen over klimprar på gitaren sin og syng songar. Eg høyrer ikkje kva han syng, men det får meg til å tenkje på den sommarsongen til LillebjørnNilsen: "Det er sommer, det er varmt om natten. Liv har tatt på seg den hvite hatten. osv...." Det er kjekt å høyre på. Kanskje han har ferie han òg.

Kvifor eg ikkje er grasiøs

Eg har aldri vore noko gaselle i gymtimane, og er på mange måtar glad den epoken i livet mitt er over, der nokon sette karakterar på måten eg sprang og turna på. Eg har mange gong kjent meg ekstremt utilpass i ein gymsal, og brukt dei vonde knea mine for alt dei var verd, for å unngå dei verste situasjonane, der ein viss grad av kroppskontroll og stil har vore nødvendig.

Obligatorisk kroppsøving tilhøyrer fortida for meg, men ein dag for ikkje lenge sia kom minnane om gymsokken over meg. Dette obligatoriske og universelle fottøyet. Ikkje sette det merkar på golvet i gymsalen, ikkje skilte det fattig frå rik, jente frå gut, gammel frå ung, atletisk frå klønete eller plattfot frå ballerina. Det einaste som kunne skape skilnader i gymsalen, sett nedanifrå, var fargen på gymsokken. Det gjekk i kvitt og blått. (Eg har i tillegg høyrt om folk som hadde rosa gymsokkar, men det kan eg ikkje gå god for.)

Gymsokken er sjølve symbolet på sosialdemokratiet. Men dette har blitt litt utvatna. På ungdomsskolen gjekk vi gradvis over til sko. Dyre innandørs gymsko, som kom i tillegg til fotballsko, vanlege gå-sko, joggesko til å ha på ute, vintersko, finsko, sommarsko, haustsko, 17. mai-sko. Og støvlar. Eit pengesluk og frykteleg vondt for dei siste gymsokkbrukarane, som vart trakka på tærne av kapitalismens inntog i gymsalen. (Og seinare kom Rune Hauge og andre pengegriske menn inn i gymmen, men det er ei anna historie.)

Kva har sosialdemokratiets gymsokk betydd for mi kroppshaldning? Hadde eg vore amerikanar, ville eg sannsynlegvis saksøkt skulen, presidenten, gymsokkprodusenten og gymsokkbutikken. For øydelagt helse grunna manglande åtvaringar. Min djuptpløyande analyse av eiga fysisk form har gitt meg følgande slutning: "Gymsokken har øydelagt knea mine. Gymsokkens manglande demping har gitt knea mine frykteleg mange støt. Det er på ingen måte mi eiga skuld at eg ikkje var ei gasselle i gymmen."

Eg er glad for å ha funne kjernen i problemet "kvifor finnast eg ikkje grasiøs", og er takksam for at gymsokken kan ta skulda for dette. (Sia eg ser at dei grasiøse barna av åttitalet og gymsokken gir meg store problem med å få denne analysen til å sjå vasstett ut, og at det i tillegg kan sjå ut som at eg forsvarar kapitalismens inntog i den norske gymsalen, samt at eg ikkje går på universitetet lenger og ikkje er i stand til å lage ei god drøfting, vel eg no å avslutte.)

Første feriedag

I dag har eg køyrd 80 mil med bil. Eg har sett mykje skog og tenkt mange lure tankar. Mens eg køyrde drakk eg kaffi, som eg kokte på den nye mobile kaffitraktaren min. Då eg kjøpte kaffitraktaren tenkte eg at den skulle frigjere meg frå bensinstasjonar og gjere køyreturen meir eksklusiv. Hittil har campingkaffitraktaren min berre gitt meg trøbbel. Ha dette i tankane om du vurderer eit liknande kjøp:

1. Viss du kokar kaffi i fart hamnar all kaffien på golvet, i staden for oppi kaffikanna. Det kan ha noko med vegane eg køyrde på å gjere, så eg skal gi traktaren eitt nytt forsøk før eg gir opp.

2. Viss du bråbremsar for å drikke kaffi, som har blitt trakta undervegs på køyreturen (altså det som har hamna i kanna og ikkje på golvet), mens han er varm, så bikkar heile traktaren og resten av kaffien hamnar òg på golvet.

3. Viss du trur du skal spare tid og pengar på ein mobil kaffitraktar, tar du heilt feil. I dag har eg drukke to koppar kaffi, og det vil seie ein pris på 200 kroner per kopp, pluss sjølve kaffien. I tillegg har eg stoppa fire gong for å fylle på vatn i traktaren, to gong for å tørke opp kaffisøl, ein gong for å helle i kaffi og ein gong stoppa eg heilt opp for å koke kaffien i ro og fred. Det tapte eg mykje tid på, sia det tok voldsomt lang tid å koke kaffien.

Men eg er fortsatt fornøgd med kjøpet. Dei to koppane med kaffi eg drakk i dag, var kjempegode. Eg trur likevel eg vil tenkje at dette er 400 bortkasta kroner, når feriepengane er brukt opp om ikkje alt for lang tid.